Sibahon nato ug lud-han ang Ginoong Dios; Sa pagkatahum sa kabalaan, Maghapa ka sa mahal Niya nga sabakan, Tungod sa Iyang kahimayaan.
Dad-a and tanan sa Iyang mga tiilan; Ang mga mabug-at nimung lulan Kay ikaw gayud Niya pagalipayon Ug sa imong pag-ampo tubagon.
Ayaw kahadlok pagsulod sa halaran; Sa kalumo ikaw Iya naman; Dili mo pagtagdon ang imong kahimtang; Tanan itugyan Kaniya lamang.
Kung kining tanan dad-on sa atubangan; Uban ang pagsalig ug paglaum; Sa walay duha-duha Iyang dawaton; Tungod sa ngalan nga malahalon